[Image Reference: Ancient Tamil saint standing neck-deep in a freezing lotus pond during early morning mist, eyes closed, chanting sacred mantras with folded hands, spiritual aura.]
திருத்தலையூரில் அவதரித்தவர் உருத்திர பசுபதி நாயனார். ஈசனை வழிபடுவதற்குப் பல வழிகள் இருந்தாலும், அவர் தேர்ந்தெடுத்தது மிகவும் கடுமையான தவம். வேதங்களின் மையமாக விளங்கும் ‘ஸ்ரீ ருத்ரம்’ என்னும் மாபெரும் மந்திரத்தைத் தொடர்ந்து உச்சரிப்பதே அவரது தொண்டு.
பகல், இரவு, குளிர், வெயில் என எதையும் பொருட்படுத்தாமல், தாமரைக் குளத்திற்குள் இறங்கி, கழுத்தளவு நீரில் நின்றுகொள்வார். கைகளைத் தலைக்கு மேல் குவித்து, கண்களை மூடி, ஈசனின் திருவுருவத்தை மனக்கண்ணில் நிறுத்தி, ‘ஸ்ரீ ருத்ரம்’ மந்திரத்தை இடைவிடாமல் உச்சரிப்பார்.
நீருக்குள் நிற்பதால் உடல் சில்லிட்டு விறைத்தாலும், அவரது உள்ளத்தில் ஈசனின் மீதிருந்த பக்தி என்னும் நெருப்பு அணையாமல் எரிந்துகொண்டே இருந்தது. உலகோர் நலனுக்காக அவர் செய்த இந்தக் கடுமையான தவத்தையும், ருத்ர மந்திரத்தின் மீதிருந்த அளப்பரிய காதலையும் கண்ட சிவபெருமான், அவருக்குத் தன் திருவடி நிழலில் என்றும் தங்கும் முக்தியை அளித்து ஆட்கொண்டார்.
