காஞ்சிபுரத்தில் வாழ்ந்த திருக்குறிப்புத் தொண்ட நாயனார், சலவைத் தொழில் (துணி துவைக்கும் தொழில்) செய்யும் ஏகாளி குலத்தைச் சேர்ந்தவர். சிவனடியார்களின் குறிப்பறிந்து (அவர்கள் கேட்காமலேயே) அவர்களின் அழுக்கான ஆடைகளைப் பெற்று, இலவசமாகத் துவைத்துத் தரும் சிவத்தொண்டைச் செய்து வந்தார்.
இவரது பக்தியைச் சோதிக்க எண்ணிய ஈசன், அழுக்கடைந்த ஆடைகளுடன், குளிரில் நடுங்கும் ஒரு முதிய சிவனடியாராக நாயனார் முன் வந்தார். நாயனார் அவரை வணங்கி, அவரது ஆடையைத் துவைத்துத் தருவதாகக் கூறினார். அடியார், “இந்த ஆடை ஒன்றுதான் என்னிடம் உள்ளது. மாலைக்குள் துவைத்துக் காய்ந்து கொடுத்துவிட்டால் சரி, இல்லையென்றால் என் உடல் குளிரில் விறைத்துவிடும்” என்று நிபந்தனை விதித்தார்.
நாயனார் ஆடையைத் துவைக்கத் தொடங்கினார். அப்போது ஈசனின் மாயையால், வானம் இருண்டு திடீரெனப் பெருமழை பெய்யத் தொடங்கியது. மழை நிற்கவே இல்லை. மாலை நேரமும் நெருங்கியது. ஆடையைக் காயவைக்க வழியில்லை.
“ஐயோ! அடியாரின் ஆடையைக் காயவைக்க முடியவில்லையே, அவர் குளிரில் வாடுவாரே! என் தொண்டு பிழையாகிவிட்டதே!” என்று வருந்திய நாயனார், அந்தத் துயரம் தாளாமல், தான் துணி துவைக்கும் கற்பாறையிலேயே தன் தலையை மோதி உயிரை விட முயன்றார்!
அப்போது அந்தப் பாறையிலிருந்து ஒரு கை நீண்டு வந்து நாயனாரைத் தடுத்தது. வானில் மழை நின்றது, ரிஷப வாகனத்தில் ஈசன் தோன்றி, “உன் தூய்மையான தொண்டை உலகறியச் செய்தோம்” என்று கூறி அவருக்கு முக்தியளித்தார்.
