[Image Reference: An ancient Tamil Pallava king voluntarily handing over his royal crown to his young son, wearing simple white robes and walking towards a Shiva temple in the distance.]
பல்லவ சாம்ராஜ்ஜியத்தை ஆண்ட மாமன்னன் ஐயடிகள் காடவர்கோன் நாயனார். வடமொழியும், செந்தமிழும் கற்றுத் தேர்ந்த மாபெரும் அறிஞர். அரச போகங்களில் திளைத்திருந்தாலும், அவரது மனம் ஈசனின் திருவடிகளையே சதா தியானித்துக் கொண்டிருந்தது.
ஒரு கட்டத்தில், நாட்டை ஆளும் பொறுப்பும், அதனால் வரும் ஆணவமும் தனது இறைச் சிந்தனைக்குத் தடையாக இருப்பதாக உணர்ந்தார். சற்றும் தயங்காமல், தனது மகனை அழைத்து அவனுக்கு முறைப்படி முடிசூட்டினார். மாபெரும் சாம்ராஜ்ஜியத்தின் அரசன் என்ற மமதையை ஒரே நொடியில் துறந்துவிட்டு, சாதாரண அடியார் கோலம் பூண்டு அரண்மனையை விட்டு வெளியேறினார். அதன்பின், சிதம்பரம், காஞ்சிபுரம், திருவண்ணாமலை என ஒவ்வொரு சிவத்தலமாகத் தேடிச் சென்று இறைவனைத் தரிசித்தார். “வாழ்க்கை நிலையற்றது, ஈசனின் திருவடிகளே சாசுவதம்” என்பதை தன் வாழ்வின் மூலம் நிரூபித்த இந்த மாமன்னருக்கு ஈசன் முக்தியளித்தார்.
