[Image Reference: Ancient Tamil priest holding a palm leaf manuscript, while Lord Murugan disguised as a young scholar points to a specific Tamil word to explain its grammatical correctness.]
காஞ்சிபுரம் குமரக்கோட்டம் கோயிலில் அர்ச்சகராக இருந்தவர் கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார். முருகப் பெருமான் நேரில் தோன்றி, “என் வரலாற்றைக் கந்தபுராணம் என்ற பெயரில் பாடுக” என்று ஆணையிட்டார். மேலும், “திகடச்சக்கரச் செம்முகம்…” என்று முதல் அடியையும் முருகனே எடுத்துக் கொடுத்தார். கச்சியப்பர் 10,345 பாடல்களைக் கொண்ட மாபெரும் கந்தபுராணத்தை எழுதி முடித்தார். காஞ்சி அறிஞர்கள் சபையில் அதனை அரங்கேற்றிய போது, “திகடச்சக்கரம் என்ற வார்த்தைக்குத் தமிழ் இலக்கணத்தில் சான்று உள்ளதா?” என்று ஒரு புலவர் கேள்வி எழுப்பினார். கச்சியப்பருக்கு விடை தெரியவில்லை.
மறுநாள் சபை கூடியபோது, முருகப் பெருமானே ஒரு புலவர் வேடத்தில் அவைக்கு வந்தார்! வீராசோழியம் என்ற இலக்கண நூலில் இருந்து அதற்கான இலக்கண விதியை எடுத்துரைத்து, கச்சியப்பரின் பாடலில் எந்தப் பிழையும் இல்லை என்பதை ஆணித்தரமாக நிரூபித்து விட்டு மாயமாக மறைந்தார். அரங்கேற்றம் இனிதே முடிந்தது.
