[Image Reference: Fierce ancient Tamil devotee standing at a temple entrance, pointing an angry finger at a famous saint (Sundarar) to stop him from entering without greeting the devotees first, high tension.]
கேரள நாட்டின் செங்குன்றூரில் அவதரித்த விறன்மிண்ட நாயனார், இறைவனை விட இறைவனின் அடியார்களே உயர்ந்தவர்கள் என்ற கொள்கை கொண்டவர். ஒருமுறை திருவாரூர் தியாகராஜர் கோயிலுக்கு அவர் வந்திருந்தார். அங்கே சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் கோயிலுக்கு வந்தார். ஆனால், மண்டபத்தில் அமர்ந்திருந்த அடியார்களை வணங்காமல், நேராக ஈசனைத் தரிசிக்கக் கருவறைக்குச் சென்றார் சுந்தரர். இதைக் கண்ட விறன்மிண்டரின் கோபம் தாங்கவில்லை.
“அடியார்களை மதிக்காமல் ஈசனை மட்டும் வணங்கச் செல்லும் சுந்தரன் சிவனுக்குத் தொண்டன் அல்ல, புறம்பானவன்!” என்று விறன்மிண்டர் கர்ஜித்தார். விறன்மிண்டரின் கோபத்தைப் புரிந்துகொண்ட சுந்தரர், தன் தவறை உணர்ந்தார். அடியார் பெருமைகளை விவரிக்கும் ‘திருத்தொண்டத் தொகை’ என்னும் மாபெரும் இலக்கியத்தைப் பாடினார். அடியார்களின் பெருமையை உலகறியச் செய்யக் காரணமாக இருந்த விறன்மிண்டரை ஈசன் கணநாதருக்குத் தலைவராக்கினார்.