[Image Reference: Poor but content ancient Vaishnava scholar separating shiny gold coins mixed in a pile of raw rice using a small wooden stick, treating the gold like dirt, simple hut.]
வைணவத்தின் மாபெரும் ஆச்சார்யரான வேதாந்த தேசிகர், காஞ்சிபுரத்தில் மிகவும் வறுமையான நிலையில் வாழ்ந்து வந்தார். ‘உஞ்சவிருத்தி’ (தெருக்களில் சென்று யாசகம் பெற்று அதன் மூலம் கிடைக்கும் அரிசியில் மட்டுமே உண்பது) என்னும் முறையில்தான் தன் வாழ்வை நகர்த்தினார். எவர் எவ்வளவு செல்வம் கொடுத்தாலும் அதை ஏற்க மாட்டார்.
அவரது பால்ய நண்பரான வித்யாரண்யர், தேசிகரின் வறுமையைக் கண்டு வருந்தினார். அவர் யாசகம் கேட்கும் ஒரு வீட்டின் மூலம், அரிசியோடு சேர்த்துச் சில தங்கக் காசுகளையும் போட்டுக் கொடுத்தனுப்பினார். வீட்டிற்கு வந்த தேசிகரின் மனைவி, அரிசியில் தங்கம் இருப்பதைக் கண்டு வியந்து கணவரிடம் காட்டினாள். ஆனால் தேசிகர் சற்றும் மகிழவில்லை. “பகவான் நமக்கு அளித்த இந்தத் தூய அரிசியில், யாரோ சில புழுக்களையும் குப்பைகளையும் கலந்துவிட்டார்களே!” என்று கூறி, அந்தத் தங்கக் காசுகளைத் தீண்டத்தகாத பொருளைப் போல அரிசியிலிருந்து பிரித்து வெளியே எறிந்தார்!