நெற்றிக்கண் திறப்பினும் குற்றம் குற்றமே

[Image Reference: Ancient Tamil poet boldly pointing his finger at Lord Shiva who is disguised as a poet, opening His fiery third eye on His forehead, ancient Madurai royal court.]

மதுரை பாண்டிய மன்னன் செண்பக பாண்டியனுக்கு ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது. “பெண்களின் கூந்தலுக்கு இயற்கையிலேயே மணம் உண்டா? அல்லது பூக்களால்தான் மணம் வருகிறதா?” இந்தக் கேள்விக்குச் சரியான கவிதை பாடும் புலவருக்கு ஆயிரம் பொற்காசுகள் பரிசளிக்கப்படும் என்று அறிவித்தான். தருமி என்ற ஏழைப் புலவனுக்காகச் சிவபெருமானே “கொங்குதேர் வாழ்க்கை…” என்ற பாடலை எழுதிக் கொடுத்து அவைக்கு அனுப்பினார்.

பாடலைக் கேட்ட மன்னன் பரிசளிக்க முற்பட்டபோது, தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைமைப் புலவரான நக்கீரர் தடுத்து, “இந்தக் கவிதையில் பொருட் குற்றம் உள்ளது. எந்தப் பெண்ணின் கூந்தலுக்கும் இயற்கையாக மணம் கிடையாது” என்று வாதிட்டார். இதைக் கேட்டுச் சினமுற்ற சிவபெருமான், ஒரு புலவர் வேடத்தில் நேராக மதுரை அரசவைக்கு வந்தார். “என் பாட்டில் குற்றம் சொன்னது யார்?” என்று கர்ஜித்தார். நக்கீரர் சற்றும் அஞ்சாமல், “நான்தான் சொன்னேன்” என்றார். கோபத்தின் உச்சிக்கே சென்ற ஈசன், தன் நெற்றிக்கண்ணைச் சற்றே திறந்தார். ஆனால் நக்கீரர் “நெற்றிக்கண் திறப்பினும் குற்றம் குற்றமே!” என்று முழங்கினார். இறுதியில் நக்கீரரைத் தன் கருணையால் ஆட்கொண்டார்.