திருச்சிராப்பள்ளியில் காவிரியின் மறுகரையில் வாழ்ந்து வந்தவள் இரத்தினாவதி. மலையின் மீதுள்ள சிவபெருமான் மீது அதீத பக்தி கொண்டவள். அவள் கர்ப்பமாகி, பிரசவ வலி நெருங்கியது. அவளுக்குத் துணையாக வர, அவளது தாய் காவிரியைக் கடந்து வரவேண்டும். ஆனால், அன்று காவிரியில் பெரும் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடியதால், தாயால் வர முடியவில்லை.
வலி பொறுக்க முடியாமல் தனிமையில் துடித்த இரத்தினாவதி, “ஈசனே! எனக்கு யாருமே இல்லையா?” என்று அழுதாள். பக்தையின் குரல் கேட்டுப் பரமன் உளம் கனிந்தார். முதிய வயதான அவளது தாயின் உருவத்திலேயே ஈசன் குடிசைக்குள் நுழைந்தார்.
இரத்தினாவதிக்குத் தைரியம் சொல்லி, வெந்நீர் வைத்து, மருந்து அரைத்துக் கொடுத்து, ஒரு மருத்துவச்சியாகவும் தாயாகவும் இருந்து பிரசவம் பார்த்தார் எம்பெருமான்! குழந்தையும் பத்திரமாகப் பிறந்தது. பல நாட்கள் அவளுடனே இருந்து தாய்க்குத் தாயாக சேவை செய்தார்.
வெள்ளம் வடிந்ததும் உண்மையான தாய் ஓடோடி வர, இரத்தினாவதிக்கு இரு தாய்களைக் கண்டு குழப்பம் ஏற்பட்டது. அப்போது போலித் தாயாக வந்த ஈசன் விடைபெற்றுச் சென்று லிங்கத்தில் ஐக்கியமானார். தாயுமான ஈசனின் கருணையை உணர்ந்த இரத்தினாவதி கண்ணீர் விட்டுத் தொழுதாள். இதனாலேயே திருச்சி மலைக்கோட்டை இறைவனுக்குத் ‘தாயுமானவர்’ என்ற பெயர் நிலைத்து நின்றது.
